Daniëlle heeft haar hele leven overgewicht gehad. Ze ging van het ene dieet naar het andere, viel kilo’s af en kwam die weer aan. Langzamerhand liep het de spuitgaten uit. Haar gewicht belemmerde haar in haar dagelijks leven en ze kreeg last van angstaanvallen. Iemand wees haar op de mogelijkheid van een maagverkleining, maar dat hield ze aanvankelijk af. “Ik zag het een beetje als de makkelijkste weg en vond dat ik het zelf moest kunnen.” Maar ook met een nieuw dieet lukte het niet en toen besloot ze het traject voor een maagverkleining in te gaan.
Formaat van een kiwi
De zes weken voor de operatie ging Daniëlle wekelijks naar de obesitaskliniek om zich voor te bereiden op het leven na de ingreep. “Je moet je leefstijl aanpassen, want als je doorgaat op dezelfde voet, dan werkt ook een maagverkleining niet.” Er werd haar uitgelegd dat haar maag het formaat van een kiwi zou krijgen. “Het is moeilijk om je dat voor te stellen. Daarom moesten we bijvoorbeeld plastic etenswaren op een bord leggen, zodat je een idee krijgt hoeveel je per keer kunt eten. Ook raadden ze aan voor alle maaltijden een ontbijtbordje te gebruiken, zodat het meer lijkt. Dat doe ik tot op de dag van vandaag nog steeds.”
De operatie zelf viel Daniëlle alles mee, maar de eerste weken daarna waren zwaar. “Ik had wel ‘hoofdhonger’, maar geen ‘buikhonger’, dus ik voelde helemaal geen aandrang om te eten. Ik moest zes keer per dag het alarm zetten, anders vergat ik het gewoon. Blijven eten is belangrijk, want de verbrandingsmotor draait door.”
Kritisch naar jezelf zijn
Daniëlle is enorm blij dat ze de ingreep heeft ondergaan. Ze voelt zich zelfverzekerder, is actiever en alles gaat makkelijker. “Ik ging nooit lange stukken wandelen, want dan kreeg ik last van mijn voeten en knieën. Nu loop ik met gemak tien kilometer.” Ze geeft aan dat het belangrijk is kritisch naar jezelf te zijn. “Niemand dwingt je gezond te eten en te bewegen. Dat moet je echt zelf doen.”
En dan natuurlijk de kinderwens die zij en haar man hadden. Geadviseerd werd om na de operatie 1 à 2 jaar te wachten met zwanger worden. Het lichaam moet namelijk een nieuwe balans vinden en er mogen geen tekorten zijn voor het kindje. Voor de zwangerschap werd uitgebreid bloedonderzoek gedaan en ook tijdens de zwangerschap werd iedere drie maanden bloed geprikt. Het ging zo goed dat ze gewoon onder behandeling van de verloskundige kon blijven. “Dat vond ik heel fijn, want dat is toch persoonlijker dan bij de gynaecoloog. Als ik met mijn oude gewicht zwanger was geworden, had ik het hele traject in het ziekenhuis moeten doen.” Ook is ze blij dat ze nu zonder problemen voor haar zoontje kan zorgen. “Voorheen was het al moeilijk om mijn veters te strikken. Het is zo fijn dat ik Boaz nu zonder problemen uit zijn bedje kan halen.”
