Zelfde schuitje
‘Meerwaarde van het contact met deze dames is dat we in hetzelfde schuitje zitten’, zegt Anneke. ‘Je weet alle allemaal wat er gedaan is en wat je kan eten, wat je niet kan eten. Maar ook qua pijntjes of als je een keertje ergens last van hebt, dan kan je dat ook allemaal met elkaar delen. We raken ook niet uitgekletst.’
Samen eten
De dames ontmoeten elkaar regelmatig in een restaurant of bij één van de vriendinnen thuis. Vanavond wordt er thuis gekookt en staat er pokébowl op het menu. ‘Wij kunnen heel goed eten met elkaar en ook heel goed kletsen met elkaar’, zegt Eveline. ‘En die twee verbinden we samen. We eten nu minder dan voor de maagverkleining, maar we genieten er wel van. Misschien genieten we nu wel meer van eten, omdat we er bewuster mee omgaan. We kunnen ook eigenlijk alles eten, maar in kleinere hoeveelheden. Iedereen in deze groep begrijpt iedereen het als je even niet meer wil eten of je eerst wil drinken en dan wil eten. Want die twee mogen niet meer samen.’
Tegelijk geopereerd
De vier dames werden 9 maanden geleden op dezelfde dag geopereerd en hebben elkaar zien veranderen. ‘We gingen er alle vier vol overtuiging in’, zegt Vivienne. ‘Zo hadden we alle vier de vriezer vol met soep voor de eerste twee weken als je alleen maar vloeibaar mag eten.’ Ook Jolanda, die zelf 50 kilo lichter is dan 9 maanden geleden ziet het overgewicht slinken van haar vriendinnen. ‘We zijn alle vier in korte tijd erg veranderd en bij de één gaat het sneller dan bij de ander. Daarom delen we ook onze kleding. Kledingstukken die te groot zijn geworden, maar de ander nog past geven we door.’
Dankbaar
Anneke is dolblij met het besluit om voor een operatie te gaan. ‘Voor de operatie had ik erg veel last van artrose in mijn rug. Ik was ook altijd vermoeid en had last van benauwdheid. Ik wilde gewoon verandering in mijn leven, ik wilde anders gaan eten, maar ik kreeg het zelf niet voor elkaar. En nu ben ik 22 kg kwijt en ik voel me veel fijner, zit lekkerder in mijn vel.’
Eveline viel 36 kg af. ’Het enige woord wat ik daarvoor kan bedenken is dankbaarheid. Ik ben zo dankbaar dat ik deze kans heb gekregen, want ik voel me zoveel beter nu.’
Vivienne zag vooral veel beren op de weg. ‘Ik zag er erg tegenop, als het maar goed gaat, dacht ik. Maar het viel me alles mee, ik had mezelf ook goed voorbereid en ging er vol overtuiging in. Dat hebben we overigens alle vier, dit is een kans die we met beide handen hebben aangegrepen en daar hebben we elkaar ook in gevonden. We zijn bondgenoten, dus ja, het is me 100% meegevallen en dat ik deze vriendschap eraan overgehouden heb is natuurlijk een zegen.’
Video
In deze video vertellen Vivienne, Jolanda, Eline en Anneke hoe de ingreep hun leven heeft veranderd.
